Başlanğıc...

Paz-zollayaninin köşəsi

понедельник, 25 июля 2011 г.

"Brave"ic Manifest

          Avropanın üzərində qara kabus dolaşır. Bu nə kommunizm kabusudur, nə də islam terrorizmi. Bu on illər boyu Avropanın özünü aldatma kabusudur. İyulun 22-də Norveçdə şok yaşadan  partlayış və 93 nəfərin qətli ilə nəticələnmiş terror hadisəsi baş verdi. Hadisəni bəlkə də sıradan bir xəbər kimi qəbul etmək olardı. Əgər cinayətkar saqqallı müsəlman gənc olsaydı.

Lakin əsl şok terroristin kimliyi bəlli olanda yaşandı. Bu yerli, ari irqinə mənsub ideal bir Norveç vətəndaşı idi. Terrrorun qurbanları bir yana hadisə özü yuxuya getmiş qərblilər üçün yeni siyasi suallar qoydu. Hansılar ki, bu vaxtacan sadəcə iqnor edilmişdi.

Hadisənin əsla hansısa psixopat və ya “pis uşaqlara” qoşulmuş biri tərəfindən törədildiyini iddia etmək olmaz. Terrorist Anders Berinq Breyvik sağlam, gözəl görkəmli bir gəncdir. Hərbi xidmətdə olub, menecment məktəbini oxuyub. Atıcılıq klubunun üzvü olub. Sahibkar və siyasi partiya keçmişli bir vətəndaşdır. Beləsini ancaq arzulamaq olar.
Qətliam baş verən kimi Qərb KİV-ləri nə etdilər? Hər zamanki kimi köhnə senari ilə araşdırmaya başladılar. Onun hansısa dini-ekstremist, nasist qrupları ilə əməkdaşlığı axtarıldı. Facebook və Tvitterdəki  çıxışları sübut kimi təqdim edilməyə başlandı. Bir sözlə tənha manyak terrorist imicini bərpa etmək üçün hər şey edildi. Yenə də yanılma.
Breyvikin açıqlamasına baxaq. “Bu qəddar ancaq əsaslandırılmış bir addım idi. Multikultural siyasət avropalıların mənlik şüurunu alçaltmışdır. İmmiqrasiya islam kolonizasiyasına gətirib çıxarmışdır” Bu cür ifadələri  ya illərlə döyüş yolu keçmiş komandandan ya da yetkin siyasətçidən eşitmək olar. Hədəf nə idi? Hökümət binası və əks ideoloji partiyanın üzvləri.
On illər boyu Avropa və ABŞ nasional-sosializmi hansısa gülünc, qeyri-insani bir ideologiya kimi təqdim etmişdir. Sanki bununla ancaq qolunda svastika gəzdirən, keçəlbaş gənclər məşğul ola bilər. Lakin keçmişlərində yaşadığı bir faktı unudurlar. Nasional-sosializm qeyri-şüuri ideologiya deyildi. Zamanın iqtisadi qanunlarınnın diktə etdiyi təbii ehtiyac idi. Bu ehtiyac isə öz siyasi hədəflərini və proqramları yaratmışdı. Bugün Şpenqlerin deyimi ilə “qürub edən Avropa” yeni bir güclə - kollektiv həyat tərzi yaşayan, sağlam ideologiya və ailə sisteminə malik olan İslam əhalisi ilə qarşı-qarşıyadır.
Uzun prosses olsa belə fərdiyyətçilik kollektivizm qarşısında məğlubiyyətə düçardır. Qərb propaqandasında fərdiyyətçi liberal həyat tərzi azad həyat forması kimi nə qədər yeridilsə də ayın qaranlıq tərəfi unudulur. Fərdiyyətçilik fərdin azadlığı ilə bərabər, fərdin tənhalığı və cəmiyyətdən tam təcrid olunması xəstəliyini yaradır. Bu vaxta qədər ABŞ və Avropada gənclərin törətdiyi bir neçə böyük qətliam olub. Fərqli ölkələrdə baş versə də hamısının ortaq bir səbəbi var. Fərdiyyətçiliyin qaranlıq tərəfi. Sadəcə son terror hadisəsi bunlardan siyasi cəhətdən ən yetkin və mükəmməl olanı idi. Düşünən fərd cəmiyyəti dərk edib onu dəyişdirmək qərarına gəldikdə isə bunun öz-özünə baş verə bilməyəcəyini anlayır. Öz siyasi doktrinasını özü qəbul etdirməyə çalışır. Necəki bunu Breyvik etdi. “Qəddar ancaq əsalandırılmış addımın” bir mesajı vardı. “Oyan, Avropa!!!”
On illər boyu Qərb müxtəlif dini, irqi, cinsi azlıqların azadlıqları uğrunda mübarizə apardı. Demokratiya mübarizəsi apararkən əslində “politkorrektlik” adlı senzura qandalları yaratdı. Başa düşmək istəmədilər ki, ağ tələbənin zənci yoldaşına Neqr deməsi,  heteroseksualın homoseksualdan iyrənməsi qanun pozuntusu yox, bir insan övladının ən təbii haqqıdır. İfadə azadlığıdır.
20-ci illərin psixoloji bataqlığından Avropa 30-cu illərdə totalitar sistemlər yaratmaqla çıxmışdı. Bununla nəinki fərdlərin, bütöv millətlərin özünü təsdiq və özünü dərk imkanları bərpa olunmuşdu. Məsələnin digər tərəfi isə geniş ziddiyətlər yaradan mülkiyyət münasibətləridir. İstər kommunizm, istər nasional-sosializm olsun bunlar Marksizmin əmək münasibətləri qanununa tabe ideologiyalardır. Sadəcə hədəflərin kimliyi fərqlidir. Qərb liberalizmi daim mülkiyyətdən yaranan ziddiyətləri inkar edib. Amma indi özü çaşmış ördək vəziyyətindədir.
30-cu illərə baxmaq istəməyən insanlar hələ də anlamır ki, almanların antisemit olması onların öz ölkələrində yəhudi ağaların quluna çevrilmələrində idi. I Dünya müaharibəsi məğlubiyyətlə bitmişdi. Almanlar ac, səfil dolaşarkən yəhudilər milyonerdən milyarderə çevrilmişdi. Hər alman ailəsi itki vermişkən yəhudilər canlarını qoruya bilmişdi. İndi Avropada müharibədən sonrakı vəziyyət yoxdur. Ancaq qocalan avropalılarla çoxlu gənc işçi qüvvəsi olan müsəlmanlar arasında əmək ziddiyyətləri var. Hal-hazırda avropalılar yığdıqları sərvətin hesabına rahat yaşaya bilərlər. Amma vaxt gələcək ki, proletariatın iri burjuaziyanı taxtından endirdiyi kimi müsəlmanlar da varlı avropalıları mövqelərindən kənara atacaqlar.
Nə üçün qurban miltikultural sosial-demokratlardır? Çünki onlar sərvət bölgüsünü millətin üzvləri arasında deyil, çalışanlar arasında bölürlər. Oyun qaydaları dəyişmədikcə yaşlanan avropalılar sərvət yığmış qocadan tezliklə dilənən qocaya çevriləcəklər. Breyvik bunu başa düşürdü və gec-tez kimsə Breyvik nümunəsində cavab verməli idi.

Propaqanda buludu
Bəhs etdiyimiz terror hadisəsi hələ aydınlanmamış qərb mediasında belə xəbərlər getdi. Terroru müsəlman təşkilatı törətmişdir. Boynuna da almışdır. Səbəb isə Norveçin Əfqanıstanda NATO-ya dəstək verməsidir. Əslində bu araşdırma yox, amerikan mediasında daim ehtiyat kimi saxlanan saxta qəliblərdən biridir. Sionist mediasının təsiri başa düşüləndir. İsrailin cinayətlərini əsaslandırmaq üçün Qərb üzərində daim islam terrorizmi kabusunu saxlamaq. Ərəb inqilabları və Oslo terroru ilə bu aura darmadağın oldu. Breyvikə bir mənada təşəkkür etmək olar ki, artıq qərb mediasında xristian fundamentalizmi termini də işlənməyə başlayıb.
Yaranan saxta propaqanda buludu seyrəlməyə başlayır. Bu buludun altında gizlənən reallıq isə daha dəhşətlidir. Statistikaya görə 2008-ci ildə Avropada baş verən irili-xırdalı terror hadisələrinin ancaq 1/100i islamçılarla bağlıdır. Əksər təhlükə isə sağ-xristian təmayülçülərdən gəlib. Son günlər mövzu ilə bağlı amerikan siyasi təhlilçilərinin bloqlarına baxıram. İllərlə dünya mediasına yansımamış radikal xristian icmalarının bəyanatları, hədəfləri, siyasətə təsir metodları açıqlanır. Sən demə həqiqət hardasa ordaymış.
Əslində bu terrorun 2011-ci ildə baş verməsi çox simvolikdir. 2001-ci ildə NyuYork terrorundan düz on il keçir. Bu on ildə ABŞ mediası dünyaya elə bir propaqanda zəhəri yaymışdır ki, istənilən xaç yürüşü belə “Haqq yürüşü” kimi qəbul oluna bilərdi. Bəs nə üçün bu vaxtacan terror dalğası ancaq xaricdən gəlirdi? Çox sadə. Radikal fundamentalist bir xristian  müsəlman öldürmək istəsəydi bunun üçün Ağ evə hücum etməsi lazım deyildi. O, NATO ordularından birinə könüllü əsgər yazıla bilər və mənfi enerjisini Əfqanıstan yaxud İraqda boşalda bilərdi.
ABŞ-ın, ümumiyyətlə bütün Qərbin apardığı “islam terrorizmi” propaqandası təkcə İslam nifrəti ilə bağlı idimi? Xeyr, məqsəd bacardıqca ölkə vətəndaşlarını qorxutmaq və onları müharibənin davamı üçün vergilərindən keçməyə məcbur etmək idi. Vergi pulları döyüş meydanına axsa da bir şey unuduldu. Sterotiplər insan beynində qalıcıdır. Bir sterotip 10 ilə yaradılıbsa onu silmək üçün 30 il lazım olacaq.
Breyvikin nümunəsində bir şeyi gördük. Dövlət düşünmədən vətəndaşı öz əsirinə çevirdikdə vətəndaş onu öz girovuna çevirir. Bu hadisə qəddar, ancaq “Brave”ic bir addım idi. 

Комментариев нет:

Отправить комментарий