Başlanğıc...

Paz-zollayaninin köşəsi

воскресенье, 25 сентября 2011 г.

Bəxtiyarın cavab məktubu

Bloq yazıma gələn bu cavab məktubunu gec də olsa yayımlamağa qərar verdim. Təvəzökarlıq kimi ictimaiyyətdən gizli saxlasam da düşündüm ki, gənc siyasi məhbusların aksiyadan-aksiyaya yox, hər gün xatırlanmğa haqqı var. Bəxtiyarın Hacıyevin cavab məktubunu oxuyun.

суббота, 24 сентября 2011 г.

Ya siz olsaydınız?

Kimlərdir onlar? Cabbarlar, Bəxtiyarlar, Turallar, Əhədlər, Rüfətlər, Elnurlar. Sizlərin azad yaşaması, rahat gələcəyi uğrunda özlərini fəda etmiş insanlar. Bugün onlar həbsdədir. Onların hər biri təkdir. Amma yüzlərlə gəncə məxsus iradəni, mübarizliyi, intellekti birləşdirirlər özlərində. Edə biləcəkləri çox şeydən məhrumdurlar. Ya bizlər?

Bizlər onların etmək istədiklərini edirikmi? Hər gün dəstək veririkmi? Yaxud laqeydliyimizə, qorxumuza qapılıb miskin meşşanın həyatını davam etdirirk.

пятница, 16 сентября 2011 г.

“Azadlıq”dan nə istəyirlər?

Son aylar “Azadlıq” qəzetinin saytının (www.azadliq.info) açılmaması adi hal olub. Səbəbi aydındır. Ölkədə “Azadlıq”a hücum var. Bütün sahələrdə olduğu kimi “Azadlıq”ın təkcə satdığı qəzetə deyil, həm də virtual resursuna hücum davam edir.

Hücum edən kimdir? Birmənalı şəkildə hakimiyyət. Qorxuları nədir? 

среда, 14 сентября 2011 г.

Millət hara?

İki həftədir Azərbaycanı Güney yanğısı sarıb. Bu yanğı nəyi sarır, nəyi yandırır, nəyi yaradır mənə hələ də aydın deyil. Bəlkə kimsə doğurdan da bizi sarıyır? Məsələyə nə şair ruhlu qoca kimi, nə də qanı qaynayan cavan kimi yanaşacam. Sırf bir siyasətçi düşüncəsiylə, praqmatist mövqedən yanaşacam.

Urmiya gölü quruyurmuş və Güney Azərbaycan əhli etiraz mitinqlərinə çıxıb. İnsanın texnogen fəaliyyəti artdıqca təbii gölün suyunun azalması adi bir haldır. Ya əkinçilikdən imtina etməlisən, ya da variant tapmalısan.

    Deyim ki, güneylilərin Araz çayından Urmiyaya kanal çəkdirmək planı tam bir avantüradır. Yaxşı ki, İran parlamentində bizimkilərdən fərqli olaraq ağıllı adamlar oturub və bu planı rədd etdilər. Yoxsa şimali Azərbaycanı əsl ekoloji fəlakət gözləyirdi.

Про-вал пропоганды

Это статья перевод. Заранее извиняюсь за ошибки на русском. Мои родители предпочли вырастит меня как полноценного азербайджанца.

Последний месяц в Азербайджанском интернет пространстве наблюдается идеологический вихрь. Ситуация эйфории которому подыграло ура-патриотические чувства,  к многим кажется идеологической борьбой. Но анализируя суть дело выясняется что мы находимся в центре настоящего идеологический катастрофе. Речь идет о без векторным пропаганде, который начался с серией «Письмо к Аделины»  и продолжается вокруг проблемами Южного Азербайджана. 

Уже нельзя молчать к всему этому. Обоих проблем я буду анализировать  в разных статях. Но сейчас о письмах направленных к армянской стороне. Месяц назад начался серия писем к 13 летной Аделине, уроженца Степанакерта (Ханкенди)  которая до этого писала письмо Илхам Алиеву.

четверг, 8 сентября 2011 г.

Propaqandanın iflası

Son bir ayda Azərbaycan internet mediasında ideoloji burulğan yaşanır. Vətənşüvənlik hislərinin baş qaldırdığı bu eyforik vəziyyət çoxuna ideoloji mübarizə kimi gəlsə də, məsələni analiz edərkən tam bir propaqanda fəlakəti yaşadığımız ortaya çıxır.. Söhbət “Adelinaya məktublar” seriyası ilə başlayan, Güney problemləri ilə davam edən yöndəmsiz təbliğat haqqındadır.

Bu gedişə artıq susmaq olmaz. Bu məsələlərə ayrı-ayrı yazılarda münasibət bildirəcəm. İndi isə erməni tərəfinə məktublar haqda. Düz bir ay əvvəl Stepanakert(Xankəndi) sakini 13 yaşlı Adelinanın İlham Əliyevə göndərdiyi məktuba cavab seriyası başladı.