Bir yerdə durmamaq yaxşıdırsa...

Yenə ara qarışıb, məzhəb itib. Söhbət son günlər mətbuatda qızışan Fazil Mustafa cəbhəsinə qarşı Zamin Hacı, Şahvələd Çobanoğlu, Elnur Astanbəyli polemikasından gedir. Malı mala qatmanın səbəbini hələ də anlamış deyiləm. Vətəndaşın düşməni rejim, sistemdirsə, fərdlə niyə mübarizə aparılır?

Özü də siyasi şəxsiyyəti əlindən alınmış bir fərdlə. Rejim isə? Rejim isə dincəlir. Gülər skandalı, DİN cinayətləri, oğurluq 48 milyardı ilə. Təkcə dincəlmir. Həm də baxır, həzz alır. Doğrusu bu qovqada Zamin Hacıya zərrə qədər tərəfkeşlik hissi duymadım. Onu sındırdılar. Özü də illərlə yazdığı qəzetdə. Adama deyərlər kimi tənqid edirsən, kimin əlinin altında işləyə-işləyə?

Polemikanın sonunu görmürəm. Rauf Arifoğluna kimi sındırmaq lazımdırsa, uff demədən sındıracaq. Necəki bir zamanlar Seymur Baycan və Əli Əkbəri "Yeni Müsavat"ın redaksiyasına dəvət edib, Pənah Hüseynin qarşısında sındırdı. Dedikləri sözləri qəzetdə qayçılaya-qayçılaya. Doğrusu debatın videoyazısı olmadığından Raufun qəzeti həqiqətin tək mənbəyi kimi qalır. Gəl əksini sübut elə.

Fazil Mustafaya qarşı polemikaya dördüncü sima - gənc aktivist Rəşadət Axundov da qoşuldu. Məlum oldu ki, Fazil Mustafanı şərhilə təhqir edən naməlum yuzer yox, bir vaxtlar onun köməkçisi, partiya üzvü olmuş gənc Rəşadət imiş. Fazil Mustafa nə deyir? Deyir ki, indi üzümə ağ olan bu gənc o bəndədir ki, vaxtilə bir dostumun köməyilə gedib Macarıstanda oxudu. Burada etiraz ediləcək nə varki?

"Bəy hamamı"nın pulunu Məşədi İbad verə bilər. Sən Sərvəri Gülnazın evinə buraxanı göstər. Xaricdə təhsilin haqqını Soros verə bilər. Ancaq yaxşı bilirik ki, bu işlər "calayan" olmadan olmur. Kiminsə hansısa layihə üzrə qrant alması, proqram üzrə xaricdə təhsil alması "mənəvi dayday"sız keçmir. Kimsə durub desə ki, mən heç kimin köməyi olmadan təşkilat yaratmışam, qrant udmuşam, adama deyərlər "Qardaş dur get Osmanın yanına".

İşin digər tərəfi. Son vaxtlar gənclərin tez-tez bir təşkilatdan çıxıb, o biri təşkilata girməsinin şahidi oluram. Evdə ata-anasından küsən gəlib "mən bu partiyanı, təşkilatı tərk edirəm" deyə bəyanət verir. Əvvala siyasət uşaq xasiyyətli adamın yeri deyil. Burda Stalin ola bilməsən də, polad iradəli olmalısan. Xüsusilə, partiya üzvüsənsə.

Qayıdaq Rəşadət Axundov mövzusuna. Doğrusu Rəşadətin əlindəki barmaqlar sayda təşkilat dəyişdirdiyini bilirdim. Bu yaxınlarda küsəyən qız kimi "siyasətdən gedirəm" bəyanatı bir xeyli yumor mövzum oldu. Ancaq mus-mus deyib bizi Mustafa ilə təəcübləndirəcəyini mən də gözləmirdim.

Birincilərin ikinci ilə xeyli əlaqəsi var. Zamin Hacı, Elnur Astanbəyli, Seymur Baycan, Əli Əkbər - bunlar zamanında hansısa partiyalarda olub, çıxıblar. Təzədən bir bəyanatla hansısa partiyaya, təşkilata keçiblər. Hərəkətləri ilə də gənc aktivistlərə nümunə olublar.

Qardaş, partiya tualet deyil ki, sıxışanda girəsən. Rahatlayanda çıxasan. Kimdənsə küsmüsənsə, siyasətdə "niçevo liçnovo". Rəhbərlikdən narazısansa, dirən. Necəki KXCP-nin gənc üzvü Qaya Əliyev etdi. Yatmış qoca Mirmahmudu silkələyib oyatdı.

Facebookda yazdığım "Rəşadət siyasətin Hacıyatmazı kimidir. Bir yerdə durmur" fikrinə qarşı bir xanım dostum belə yazdı: Bir yerdə durmamaq yaxşıdır da. Nəyi pisdir ki?

Cavabım: Bir yerdə durmamaq yaxşıdırsa, Fazil Mustafanı tənqid edənin adı niyə Rəşadət Axundovdur?