Dəccal, Mehdi və ilaxır cəfəngiyat

Bir çox sadəlövh müsəlmanın inandığı Mehdi, on ikinci imam söhbətlərinin uydurma olduğunu hər zaman bilirdim. Bu yaxınlarda öyrəndim ki, qiyamət öncəsi gəlişi vəd edilən Dəccal da uydurma imiş. Quranda nə Dəccal, nə də Mehdinin adı yoxdur.

Təəccüblənəcək bir şey də yoxdur. Hər şey amerikan komikslərindəki kimi sadədir. Supermənin bütün fövqəladə bacarıqları heç nəyə yaramazdı. Əgər qarşısında dünyanı ələ keçirmək istəyən dahi cinayətkar dayanmırsa.

İddia edəcəklər ki, bəs Quranda hər şey açıq yazılmayıb. Bəzi ayələrdə gizli mənalarla verilib. Bu Quran şifrlər kitabıdırsa, sadə müsəlman onu niyə oxumalıdır ki? Qoy, Quranla ekstrasenslər, numeroloqlar, falçılar məşğul olsun.

Günümüzdə İncili tədqiq edən alimlər belə bu qənaətə gəliblər ki, Yəhyanın Yevangeliyasında göstərilən antixrist obrazı imperator Nerona, 666 rəqəmi Roma şəhərinə işarədir. Yəhudilərin Tövrat, Kabbala, İncil kimi kitabları numerologiya üzərində qurulub. Yəni, hərflər rəqəmlər kimi, rəqəmlər hərfi anlamda şərh edilə bilər. Əsasən iki səbəbə görə. Yəhudilərin daim təqib olunması şəraitində məxfiliyə əməl etməsi. İkinci səbəb, ali kahinlər sayılan ravvinlərin xalqın başa düşməyəcəyi dildə rabitə qurma istəyi.

Dəccal və Mehdi bir-birini tamamlayan ideal qəhrəmanlardır. Hətta onlar haqda uydurulan əfsanələr o qədər zəngindir ki, günümüzün siyasəti üçün əla propaqanda materialı ola bilər. Xüsusilə, Yaxın Şərq və İŞİD mövzusunda.

Düşünün ki, İran məscidlərinin birində xütbə deyən ayətullah "səhih" hədisdən Dəccal haqda sitat gətirir: "Dəccal yəhudidir, dəccal kafirdir. Şam və İraq arasındakı bir yerdə doğulub ərəblər üzərinə gedəcək..."

Ömrü boyu üç-dörd kitab oxuyan, Aşurədə zəncir vuran əhli-beyt nümayəndəsi bu sözləri eşidib tir-tir əsəcək. Əvvəl məsciddə, sonra feysbukda İŞİD-ə lənətlər yağdıracaq. Deyəsən, son vaxtlar İranda Mehdinin zühuru barədə bəyanatlar boş yerə verilmirdi. İran təzə hazırladığı atom bombalarından birini atar "Dəccal ordusu"nun üstünə. Kafirləri cəhənnəmə vasil edər. Baş ayətullah da Mehdi kimi göy üzündən (təyyarədən) zühur edib, qədəmlərin yerə basar.

Xurafat bir yana, İŞİD kimi dövlət-ordular göydən enmir, yerdən bitmir.  Hər şey məntiq qanunları əsasında, siyasətin acı reallığı kimi ortaya çıxır. İŞİD 2006-cı ildə yaranıb. O zaman ki, İraqdakı amerikan əsgərləri təzəcə hakimiyyət dadmış şiə ərəblərin korrupsiya iştahasından ah-nalə edirdilər. Amerikaya loyallığına görə baş nazir vəzifəsinə gətirilən Maliki Əliyevlər hakimiyyətinin eybəcər metodlarının hamısından istifadə etdi. Tayfabazlıq, fantastik korrupsiya, siyasi rəqiblərə qarşı açılan cinayət işləri.

Sünni ərəblərin lideri, prezident köməkçisi Tariq Əl Həşimiyə qarşı saxta cinayət işi açdı. Haqqında qiyabi edam cəzası çıxardı. Məmur postlarını sünnilərdən təmizlədi. Bağdaddakı hakimiyyət on milyardlarla dollarlıq neft pullarını mənimsərkən, yerli xalq cır-cındır içində yaşayır. İraq dünya korrupsiya reytinqində ilk beşlikdədir. Malikinin rəsmi maaşı isə ildə 3 milyon dollardır. Obamadan 4 dəfə çox.

AzTV-in ağlı olsaydı, gedib İraqdan reportajlar hazırlardı. Malikinin harınlığını görən sıravi azərbaycanlı yatıb-qalxıb İlham Əliyevə şükür edərdi. Plyus Amerikanı söymək öz yerində. Yoxsa bu nə maskaraddır, Fransada liftlər işləmir, Almaniyada bomjlar etiraz edir.

Siyasi müxalifəti boğanlar gec-tez silahlı müxalifətlə üz-üzə qalmağa məhkumdurlar. Rüşvətxorda milli ruh olmadığı kimi paytaxtdan uzaqda qərarlaşan İŞİD Malikinin vecinə deyildi. Elə ki, zaman yetişdi, döyüşməyə əsgər tapa bilmədi.

Azərbaycan ictimaiyyətinin düşüncəsində İŞİD başkəsənlər, saqqallı vəhhabilər, terrorçu təşkilat kimi yansıyır. Qorxu və stereotiplər burulğanında yaşayan mühit üçün normaldır. Soyuq başla təhlil edəndə İŞİD-in nə qədər ciddi qüvvə olduğu ortaya çıxır.

Xəritə üzərində strateq kimi işləyirlər. Ağır texnikaya malik olmadıqları halda, hücumları ildırım sürətlidir. Hücum qabağı konspirativlik  qorunub. Bilinir ki, yüz qram araq içib açarını itirən bizim müxalifətçilər kimi sirlərini aləmə yaymayıblar.

Dağla-daşla əlləşmirlər. Leninin "inqilab zamanı ilk növbədə poçt, teleqraf, dəmiryolu xətləri ələ keçirilməlidir" təlimatı kimi ilk növbədə strateji hədəfləri ələ keçirirlər. Divin canı şüşədə olduğu kimi, İraq rejiminin canı kəmərlər və neftayırma zavodlarındadır. Ən gərgin döyüşlər də onlar uğrunda gedir. Bu obyektlər qısa zamanda ələ keçirildiyi halda, İŞİD öz şərtlərini asanlıqla neftdən asılı Qərbə diktə edə biləcək.

İŞİD-i əminliklə "Yaxın Şərqin bolşevikləri" adlandırmaq olar. Bu artıq məxfi terror təşkilatı deyil. Silahlı inqilab gerçəkləşdirən ideoloji dövlətdir.  İnternasional orduya malikdir. Tərkibində 83 ölkədən könüllülər döyüşür. İŞİD ordusundakı 400 nəfər Britaniya vətəndaşı nəyə desən dəyər.

İŞİD-in Mosulda 1700 nəfər polisi güllələməsi kövrək qəlbli azərilər üçün "ujas"dır. İnqilabın qələbəsi üçün isə həyati vacib addım. 97 il əvvəl eyni taktikanı bolşeviklər işlədirdi. Hərbi terror sadə xalqa qarşı deyil, köhnə rejimə sadiq güc strukturlarına tətbiq edilirdi.

İŞİD "Müsəlman qardaşları"nın Misirdə yol verdiyi strateji səhvləri yerindəcə həll etdi. Məhkəməyə vaxt sərf etmədən. Əks-inqilaba şans vermədən.  Demokratik Gürcüstanda belə Saakaşvili hakimiyyətə gələn kimi minlərlə polisi həbs etdirdi. Hədəf heç də rüşvətsiz ölkə yaratmaq cəhdi deyildi. Şevarnadze rejiminin güc rıçaqlarını bir daha istifadə edilməyəcək şəkildə sındırdı.

İdeoloji şiə-sələfi düşmənçiliyi İraqdan da kənar qalmır. İşidçilər üçün işlədilən başkəsən, qatil, murdar vəhhabi sözləri şiələrin leksikonunda boldur. Burada belə bir sual yaranır. 1979-cu il inqilabından sonra İranda azmı solçu "dinsiz" kimi güllələndi? Yaxud milli fəallar? Alnına qara lent bağlamış azmı gənc Xomeyninin fətvası ilə minalı sahələrə göndərildi?

Sualları qınaq kimi vermirəm. Zamanında zəruri addımlar atılmasaydı, İran İslam inqilabı bu günədək yaşamazdı. Sadəcə adamın öz gözündəki şalban məsələsi.

Bir də bizim müxalifətçilərin baxış bucağı var. Əvvəllər müxalifətin sələfi icmasına ünvanladığı "Niyə müxalifətə qoşulub mübarizə aparmırsız?" sualı haqda fikrim bu olurdu ki, sələfilərin əksəriyyəti rusdilli şəhər uşaqlarıdır. İçlərində xeyli məmur övladı da var. Atalarına qarşı çıxan deyillər ki.

Sonralar xurafatdan uzaq Sumqayıt, Xaçmaz kimi şəhərlərdən yüzlərlə fəhlə-kəndli balasının könüllü şəkildə Suriyaya ölməyə getdiyini görəndə düşündüm. Yəqin ki, məntiqli əsasları var. Son günlər köhnə müxalifətçilərin yazdığı "Ay hakimiyyət, amandır qoyma! Vəhhabilər gəlir. Biz olmasaq bunlar sizi də, bizi də məhv edəcək" tipli statuslardan sonra məsələ aydın oldu.

Ay bədbəxtlər, 21 ildir məhrumiyyətlər içində sizi süründürən bu hakimiyyətdir. Yataq otağınıza "juçok" qoyan, arvad-uşağınızın üstünə maşın sürən yenə bu hakimiyyət. Siz gedib nə ilə məşğul olursuz? Sələfi yaxud şiə, bu dini icmaların hansı nümayəndəsi sizə nəsə pislik edib?

Əlbəttə ki, boş hədəflərlə, öz qorxuları ilə əlləşən adamlara heç kəs qoşulmaz. Müxalifət üzvlərinin belə fikirləşməsində bir yazıqlıq çağırışı var. Yəni, niyə bizi sıxırsız? Parlamentdə üç-dörd mandatdan, qərargahdan zaddan verin, başımızı aşağı salıb, müxalifətçiliyimizi edək də.

Etiraf etməliyəm ki, iqtidar inqilaba hazırlıq sahəsində müxalifətdən daha çox iş görür. Türk liseylərinin bağlanmasından sonra gənc nəsli nurçular deyil, əxilər, "Meşə qardaşları" yetişdirəcək.

Son olaraq, İraq və İŞİD-ə baxıb Azərbaycanın aynadakı gələcəyini görmək olar. Doğru siyasi proqnoz vermək istəyən adamın  nə dini, təriqəti, nifrəti, sevgisi olmasın gərək. Soyuq başdan savayı. Bu xalq qədərini Mehdi, Dəccal cəfəngiyatına bağladığı gün uduzdu. Günümüzün siyasəti təkrarlanır. Keçmiş kimi.