Arifə bir çırtma

Uzun müddətdir müxalif düşərgəni tənqid edən yazı yazmırdım. Eyibsiz gözəl olduqlarına görə deyil, nəticə çıxarmadıqlarına görə artıq enerji sərf etmirdim. Amma Arif Hacılının Kulis.az saytına verdiyi müsahibəni oxuyunca, "bir yerə qədər" dedim.

Sıradan adam üçün adi müsahibə, müxalifət partiyasının lideri olmağa iddialı birisi üçün əsl rüsvayçılıqdır. Cəmi bir sual cavab hər şeyə işıq salır.

- Özünüzü inqilabçı hesab edirsiniz?
- Mən özümü ilk növbədə vətənpərvər, demokrat, islahatçı hesab edirəm.

Sonrakı cümlələr sanki bir müxalifət liderinin yox, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü olan ara yazıçısının fikirləridir. "İnsan duyğularını, düşüncələrini hansısa inqilabi siyasi fəaliyyətə bağlamaq bolşevik təfəkkürün təzahürüdür". İndi gəl sübut elə ki, bunu Fazil Mustafa, Qüdrət Həsənquliyev yox, Arif Hacılı deyib.

Əslində kimin adının necə olması önəmli deyil, Yalıncıqın qılıncının altından gec-tez hamısı keçəcək. Necə ki, mayor Səfərovun baltasından qorxub, YAP qərargahında Heydər Əliyev portretinin altından keçdilər. Keçmişdə Bamsı Beyrək olmaqlarını nə qədər sırısalar da.

Adama "İnqilabçısan?" deyirlər, "ilk növbədə islahatçıyam" cavabı verir. Bunlar deyildimi 2 apreldən öncə İctimai Palatanın  tribunasından "İlham Əliyev istefa verməsə, Azərbaycan Misir, Liviya olacaq" deyənlər. Yaxın ya uzaq gələcəkdə Azərbaycan adlı ölkədən nəsə olacaq. Amma sizin rəhbərliyiniz altında zibil də olan deyil.

Və nəhayət: "İnqilabçının şeir yazmamağı, inqilabçının ailə üzvləri ilə söhbətdə, hətta sevgilisinə yazdığı məktubda da ancaq inqilabi şüarlar söyləməsi sovet dövrünün yanlış, bəsit, robot təfəkkürünə uyğun olan düşüncə tərzidir, yanlış təfəkkür tərzidir və biz bu cür yanlış düşüncə tərzinə qarşı mübarizə aparırıq".

Arif  Hacılı və digər "köhnə siyasətçilər, yeni şairlər" istəyirsiz lap Mehriban Əliyevaya şer ithaf edin, amma o əyilən ağzınızla bolşevizmi, sovet inqilabçılığını ləkələməyin. Bolşevik deyə ikrahla baxdığınız insanlar inqilabın öncə ideologiyasını, sonra tarixini yazıblar. Kağız tapmayanda inqilabi şeri quru çörəyin üzərinə həkk ediblər. Sibirdə on illərlə sürgündə olub, dirigözlü dar ağacına gediblər. Daha 1 il 2 ay həbsdən sonra içəridən AzTV məzmunlu məktub, "Darıxıram" adlı şer göndərməyiblər.

İllərdir müsavatçılığı Liberal internasionaldan tutmuş Paşayevlərə qədər satdınız. Həqiqi müsavatçı ola bilmədiniz, bari bolşevik olmaq istəyənlərin önünü kəsməyin. Arif Hacılı üçün isə bir şey yəqindir. Onun lideri M.Ə.Rəsulzadə yox, Anar Rzayev; təşkilatı Müsavat yox, AYB olmalıdır. Bundan sonra siyasi liderliyə iddia edib camaatı dolamayın.

Ümumiyyətlə, Azərbaycan müxalif siyasətində əcaib tendensiya yaşanır. "İlhama istefa" deyən özünü islatçı kimi təqdim edir, iqtidarı Liviya, Suriya ilə hədələyən Azərbaycanın Liviya, Suriya olmasını istəmədiyini bildirir, "Əsgər ölümünə son" aksiyasını təşkil edən "siyasiləşdirməyin" çağırışı edir. Sonra da "özümü öldürəcəm" deyib hay-həşir salır.

Qardaş siz nə istəyirsiniz? İnqilab edəcəksinizsə, inqilab edəcək adam deyilsiz. Siyasi olmağından qorxacaqsızsa, aksiya  yox, sirk təşkil edin. Biz də baxaq əylənək.

Aksiya demişkən, Rövşən Nəsirlinin bir fikri maraqlı gəldi: "16.13-də Fəvvarələr meydanına çatdım. Hamı dağılmışdı. Meydana basın açıqlaması etməyə gəlmirsən ki. Niyə heç nə olmamış "dağılın, dağılın, provakasiya ola bilər" panikası yayırsız?" - Doğrudan minlərlə adamı ora yığmaqda məqsəd nə idi? 2-3 şüar səsləndirib sonra polisin əvəzinə "dağılın" demək? Minlərlə gəncin enerjisini 13 dəqiqədə boşaltmaq?

Həmin aksiya ilə bağlı bir videoya baxdım. Xədicə İsmayılova bir dəstə adamı başına yığıb polisə "hörmət" eləyir. Sanki aksiya yox, Xədicə İsmayılovanın baş rolda iştirakı ilə massovka çəkilişidir. Hər tərəfdən 3-4 videokamera işləyir. Obyektivdə Xədicə. Xədicə çoxdanın artistidir. Belə getsə Azərbaycanda rol almadığı film janrı qalmayacaq. Hakimiyyət Xədicəni eşitdi. Onun "hörmət etmək" istəyini aksiyaçılara yazılan 10 min manatdan artıq cərimə ilə çıxdı. Xədicənin "kruq"u isə sudan quru çıxdı. Bəs o birilərinə nə deməli?

Bir də görürəm ki, AXCP GK sədri Əbülfəz Qurbanlı Xədicənin yanında quzu kimi gəzir. Azərbaycanda inqilabi gəncliyin lideri olacaq bu şəxs etirazçı gəncliyi polis kordonunun üzərinə aparmaq əvəzinə xəccələrin quyruğu tək qərarsız dolaşır.

Problem burda təkcə Əbülfəzin düşüncə tərzində deyil, ümumi partiya və müxalif strukturlaşmadadır. Bəlkə da hakimiyyətin müxalifətə təsir etmədiyinə inanırsız, amma sizi əmin edirəm ki, xəccələr müxalifəti mexaniki oyuncaq ayı kimi burmağı bacarır. Üstəlik burub istədikləri səmtə də yönəldirlər.

Əgər bir partiya funksioneri Xədicələrin "Bu nədir? Adamlarınızın əl-ayağını da yığa bilmirsiz" sözü ilə siravi partiya üzvünün üzünə durursa və üstəlik ondan susmağı tələb edirsə, inanın bu adamların kukladan fərqi yoxdur. Sadəcə hakimiyyətin acizliyi olub ki, xədicələr qədər fərasətli ola bilməyib. Yöntəmin tapa bilməyib.

Yazını yazarkən son olaraq qəti bir nəticəyə gəldim. Azərbaycanda kütlələrin hərəkatını inqilaba çevirəcək nə bir siyasi lider, nə də ideoloji beyin məhsulu var. Boşuna göstərilən nümunələr və o nümunələrdən geri addım atmalar nə qədər desəniz var. Amma bişmiş xörəyimiz yoxdur.

Azərbaycanda nə vaxtsa inqilab olacaq. Ancaq bu inqilabi bugünki siyasi konyuktura etməyəcək. Heç müxalifətə yuxarıdan baxan Milli gədələr də etməyəcək. Edəcəksə, kənardan bizə dəli kimi görünən Rövşən Nəsirli düşüncəli gənclər edəcək. Daha qorxunc, daha sərt basan inqtiqamçı kütlə edəcək. Amma ən doğru olanını da elə onlar edəcək.