Seks-cihada uduzan azad seks maarifçiləri

 

Qərb-Şərq qarşıdurması Azərbaycan publisistikasının əbədi mövzusu olub. XIX əsr maarifçilərindən bu yana. Gəl ki, XXI əsrdə yazanlar bu mövzunu çevirmişdilər çeynənmiş saqqıza. Baş getmişdi 150 il əvvələ, bədən qalmışdı indiki zamanda. Yazdıqları yazılarda istiqamət bir idi. İdeal Qərb dəyərləri, nifrətəlayiq Şərq. Ancaq elə bir zaman yetişdi ki, Qərb illüziyası darmadağın oldu. Elə Qərbdən Şərqə döyüşməyə gələn avropalı cihadçılar tərəfindən.

Şərq tənqid edilərkən ilk vurulan islam dini olurdu. Yıxılan adam kimi gələn-gedən təpik ilişdirirdi. Publisistikaya şeirlə başlayan neçə-neçə əyalət gənci bu mövzu hesabına populyar oldu. Neçə fırıldaqçı şair, filosof ateist adı ilə Avropada siyasi sığınacaq aldı. Axundovun, Haqverdiyevin, Mirzə Cəlilin yazdıqlarının orasını-burasını düzəldib oxucuya sırıdılar. Növbəti məclis üçün araq pulu tapmayanda Şərqi, islamı tənqid köməyə çatırdı.

XIX əsr maarifçiləri öz dövrünə uyğun yaşayıb yazmışdılar. Ancaq bizimkilər XXI əsrdə yaşaya-yaşaya Axundov cildinə girdilər. Elə bildilər islam da, şərqli də o dövrdə qalıb. Dəyişməyib. Halbuki vaxtilə Avropaya köç edən müsəlmanların inteqrasiyası elə bir forma alıb ki, biz tamamilə yeni fenomenlə üz-üzəyik. Onlar Atatürkün avropalaşdırdığı şərqlilər deyil. Qərb materializmini Şərq metafizikasına transfer edən avropalılardır.

Kolonial Qərbin oriyentalist düşüncəsində Qərb elm, tərəqqi mərkəzi, Şərq göbəkatma, qəlyan çəkmək məkanı kimi təsvir olunur. Aşağılıq kompleksindən əziyyət çəkən bəzi azərbaycanlılar da bu illüziya ilə yaşayırdı. Yaxın Şərqdəki altı təzək, üstü bəzək sistemlər toxunulmaz qaldıqca, şərqli də, islam da qaramat görünürdü. Bu mövzuda qrafomanlıq edən adamlarla istəsək də, istəməsək də razılaşırdıq. Qalın bir duman beyinləri tutmuşdu.

“Ərəb baharı” başlayanda duman yavaş-yavaş dağılmağa başladı. Məlum oldu ki, qəlyan çəkib yatan şərqli də fransız kimi xalq inqilabı gerçəkləşdirə bilər. Şərqli dəyişsə də, Qərb obrazı toxunulmaz qalırdı. Amma İŞİD adında elə bir hadisə ortaya çıxdı ki, Qərb adına tabulaşmış bütün miflər alt-üst oldu. Avropa və Amerikadan minlərlə adam Yaxın Şərqə döyüşmək üçün gəldi. Dünya çaşbaş qaldı. Görəsən, bu yeni xaç yürüşdür, ya cihad?

Çaşbaş qalan təkcə dünya olmadı. Özünü maarifçi kimi sırıyan köşə yazarları da susdu. Qarşılarında radikal, amansız müsəlman var. Amma bu müsəlman şərqli kimi yox, qərbli kimi hərəkət edir. Qərb texnologiyasından istifadə edir, qərbli kimi təbliğat aparır və s. Bunları görüncə susdular.

Məsələnin siyasi tərəflərinə toxunmayacam. İslam və terror sözlərini də yanaşı işlətmək istəmirəm. Avropa Birliyi bu yaxınlarda İŞİD tərkibində 3361 avropalının döyüşdüyünü elan etdi. Bunlar sığınacaq almış mühacirlər deyil. Qərbin qanuni vətəndaşlarıdır. Qərbin doğum evində doğulub, Qərbin məktəbinə gediblər. Qərbin universitetində oxuyub, Qərbin elmi-texniki tərəqqisini mənimsəyiblər. Bir sözlə, Qərb dəyərlərində böyüyüblər. Bəs necə oldu ki, Qərb dəyərlərində böyüyən bu insanlar birdən-birə “başkəsən” oldu?

“Radikallar Qərbdə doğulanlar yox, mühacirlərdir” mifi: Bütün Avropada siyasi sığınacaq almış milyonlarla mühacir var. Yerini rahat edən heç biri qayıtmaq istəmir. Elə götürək bizim mühacir AYO-çuları. Avropalının ödədiyi vergini yeyib, hər həftə Avropa həyat tərzini tənqid edən bir yazı yazırlar. Şikayət etsələr də, nəsə qayıtmaq fikirləri yoxdur.

“Mühacirət edən müsəlmanların övladları Qərbə inteqrasiya etməyib, olduqları kimi qalıblar”: İŞİD tərəfindən başı kəsilən amerikalı jurnalistin video görüntüləri dünyanı şoka salmışdı. Bundan daha böyük şok icraçı şəxsin tərtəmiz Britaniya ingiliscəsində danışması idi. Sonradan müəyyən edildi ki, həmin şəxs “Lirik Cin” ləqəbli reper Əbdül Məcid Əbdül Bari adlı London doğumlu gəncdir. İngiltərədə illərlə təhsil alan qlamur liberallar o ingiliscədə fərli-başlı danışa bilmirlər.

“Ancaq bisavad müsəlmanlar radikalizmə yuvarlanır”: Bu yaxınlarda İŞİD əsirliyindən qurtulan fransız jurnalist bildirmişdi ki, “Bitlz” qrupu adlanan Londonlu radikallar iki-üç Avropa dilində mükəmməl danışan poliqlotlardır. Onlar sorğu aparır, psixoloji işgəncə metodlarını sınaqdan keçirirlər. Bunlar kimdirsə, amma çeynənmiş saqqıza çevirdiyiniz, poçt qutusu yanında gözləyən, avam Novruzəli deyil.

“Quran, qəzəl oxuyan dindar olur, müsəlman fizika, kimya öyrənsəydi, ateist olardı”: Təcrübə tam əksini göstərir. Əksinə, texniki elmlərdə təhsil alan müsəlman gənclər radikalizmə daha çox meyillənirlər. İŞİD üzvlərinin hərbi-strateji taktikası, amerikan istehsalı ağır texnikadan istifadə qabiliyyətləri o qədər yüksəkdir ki, Pentaqon aciz qaldığını dünyaya bəyan edir.

“İslam qadın azadlığını amansız şəkildə boğur”: Bu arqumenti ən çox azad seks inqilabı təbliğatı aparan “maarifçilər” işlədirdi. Nikahdan öncə seks azad olsa, qadın da azad olarmış. Bütün bu təbliğatın qız tutmaqdan ibarət olduğu hamıya aydın idi. Avam, cinsi kompleksli qızlar bu Şeyx Nəsrullahların toruna tez düşürdü. Yaxın Şərqdə “seks-cihad” adlı elə fətva verildi ki, bütün tabular yox oldu. Çadrada əsir təsvir olunan qadın arzu etdiyi sayda kişi ilə cinsi əlaqə imkanı qazandı. Gender bərabərsizliyi məfhumu tamamilə mənasını itirdi. Azad seks təbliğatı aparan “maarifçilər” indi buyurun islamı seks-cihadın üstünlüklərindən köşələr yazın.

“Qərbin ixtirası olan kompüterdə yazıb, Qərbin yaratdığı “Facebook”da Qərbi tənqid etmək” lağlağısı: Sivilizasiyalar tarixi ilə maraqlanmış istənilən şəxs bilər ki, heç bir mədəniyyət təcrid olunmuş şəkildə inkişaf etməyib. Məsələn, antik yunan mədəniyyəti Qədim Misir və Ön Asiya mədəniyyətlərindən qidalanmış parazit sivilizasiya kimi yaranıb. Ancaq təkamül keçərək başqa mədəniyyətlərə təsir göstərib.

Təsəvvür edin, Qərbin kompüterini misal göstərən avropalıya ərəb deyir: “Qədeş, niyə mənim rəqəmlərimi işlədirsən? Get öz Roma rəqəmlərini işlət də, ale. Ərəb rəqəmlərindən istifadə edəndən sonra Fibonaççi, Leybnits kimi alimlər yetişdirə bildin. Texnikan inkişaf etdi. Gün gördün. İndi məni bəyənmirsən?”

Təsəvvür etdinizsə, idiotik səhnə alınır. Bax, bizim AYO-çular, Qərb yönlü jurnalistlər, ziyalılar da bu idiotizmin təbliğatçıları idi. Altay Göyüşov kimi ciddi tarixçi, islamşünas Qərb-Şərq dilemmasından anekdot yaza-yaza özü anekdot qəhrəmanına çevrildi. Vəsf etdiyi Nobel sülh mükafatlı Obama indi Yaxın Şərqə “sülh” bombaları yağdırır. Hicablı, müsəlman qız Məlalə Yusufzay isə dünyaya insanlıq dərsi keçir.

Vaxtilə ictimai sektorda ciddi sima kimi tanınan adamların sonradan gülünc duruma düşməsinin səbəbi hər şeyi məkana bağlamaları olub. Amerikadan demokratiya gözləyənlər ən böyük badalağı oradan alıblar. Demokratiya da, texniki tərəqqi də Qərb yox, bəşəri dəyərlərdir. Yalnız bəşəri düşüncəli yazıçı, sənətkar dünya miqyasında əsər yaratmağa qadirdir. Dünyagörüşləri coğrafi çərçivələrə ilişib qalanların Biləcəridən o tərəfə keçə bilməməsinə təəccüblənməyin.

Bəlkə də, təəccüblənəcəksiniz. Amma o “başkəsən” kimi tanıdığınız adamlar bəşəri dəyərlərdə tərbiyə olunub. Azad insan dəyərlərində. Qərbdə də o dəyərləri maarifçilər yox, kapitalizmin inkişafı formalaşdırıb. Yalnız azad insan öz ideyası uğrunda yad ölkədə ölümə getməyi seçər. İspaniya vətəndaş müharibəsində döyüşmüş kommunist olsun, ya Yaxın Şərqdəki radikal müsəlman, fərq etmir.