Azıxbaycan-2020

Bakı Biznes Mərkəzində Bakının 2020-ci il  Olimpiya Oyunlarının namizədliyinə təqdimatı keçirilib. Təqdimat 4 ildən bir keçirilən gerçəkləşməyəcək avantüradır. Ancaq yeni loqo nəyə desən dəyər. 

Hakimiyyət nümayəndələri demokratiya, ifadə azadlığı mövzusunda nə qədər saxta görünsələr də, avtoritarizmin təqdimatında bir o qədər səmimidirlər. Dildə də olmasa, simvollarda. İnanmırsız? O zaman loqoya baxın. Kimsə deyəcək milli ornamentdir. 

Ne oldu böyle, nə oldu qaqa?!

19 oktyabr günü AXCP sədri Əli Kərimlinin gənclərlə görüşü baş tutdu. Baş tutdu desək ucuz çıxar, bütün gözləntilərimizi yaxşı mənada alt-üst etdi. ADP-nin qərargahında keçirilən bu görüşdə yerlərin dolması bir yana, zalda ayaq basmağa yer qalmamışdı. Səhnə də doldu. Gələnlərin bir qismi çıxışları koridorlarda dinləməli oldu. Rəqəmlərlə spekulyasiya etmədən deyə bilərəm ki, 400-500 arası adam vardı. 95% gənclər.

Belə bir fikir var ki, elə hər yerdə eyni gəncləri görürük. Bu dəfə bir başqa oldu. İctimai sektorda aktivistlik edənlərin əksəriyyəti gözə dəymirdi. Müttəfiq partiyaların heyəti də həmçinin. Gələnlərin də haqqını yeməyək. Bir daha təşəkkür. 

Rus I-nqilabı

“Ərəb baharı”nın qaynar küləyinin heç zaman Rusiyaya gedib çatacağını düşünməzdik. Elə bildik ki, bu külək elə Qafqaz dağlarındaca soyuyub mehə çevriləcək. Ancaq 4 dekabr Rusiya seçkiləri dünyanı və dünya görüşümüzü dəyişdi. Seçkilərdən həmən sonra etirazlara çağırışlar başladı. 5-6 dekabr günləri siyasi aktivistlərin küçələrdə etirazı və polislə toqquşmasını internetdən canlı yayımda gördük. Və nəhayət Moskvanın mərkəzində “Bolotniy” meydanında azı 50 000 nəfərin keçirdiyi mitinq. 20 ildə görülməmiş hadisə.

"Rusdilli təhsil" mifi necə dağıldı

Söz başa düşdüyüm gündən bu yana beynimi daim bir mif ilə dəlik-deşik ediblər. Bəs rusdilli təhsil yaxşıdır, rusdilli məktəbi qurtaran oradan alim olub çıxır. SSRİ vaxtı bürokrat azərilər üçün bu inkar olunmaz aksioma idi. Aradabir, indi də belə düşünənlərə rast gəlinir. 

7 dekabrda Afisha.ru saytında bir müsahibə getdi. Müsahibəni özünü “rus sektoru”nun nümayəndəsi sayan Səriyyə Əliyeva adlı bir qız verib. Müsahibə Azərbaycan internet məkanında partlayış yaratdı.

Abi, ne yaptın?!

Dekabrın 7-də Türkiyə dövləti adına utanılacaq bir hadisə baş verdi. Özümüzdən utanacaq məqam da az deyil. Tanınmış hüquq müdafiəçisi və Hüquq Maarifçiliyi Cəmiyyətinin sədri İntiqam Əliyev Bakıya dönərkən İstanbul aeroportunda kobudluqda üzləşdi. Minlərlə insanın gözü qarşısında polis tərəfindən döyülərək 4 saat hər kəsdən təcrid edilərək bir otaqda saxlanılıb. Deportasiya olunacağı bildirilib. Amma bu da yetməyib. Təyyarənin qalxmasına bir saat qalxmış təkrar döyülüb. Səsini kəsməsi üçün hər cür hədə-qorxu gəlinib.

Twitternamə

Twitter azərbaycanlıların  nəyinə lazımdır? Azərbaycanlıların hələ də tvitteri necə işlətmək barədə konkret hədəfləri yoxdur.  Tvitterçilərimizi bir neçə qrupa ayırmaq olar.

Ziyalısan, fırlan keç.

Ziyalı – şəxsən mənim üçün qalstuklu şəhər sakinindən fərqi olmayan bir şablon. Bekara söz. Kimdir onlar? Sovet sisteminin yaratdığı brahmanlar. Zəhmətkeş sinfinə əxlaq dünyasını izah edəcək buddalar.

Nədənsə bizdə hələ də bu söz qalır. Qərb dünyasında intellekti ilə pul qazanan insan ziyalı adlanmır. 

Ordu toru

Bu dəfə ordu haqqında yazmaq istədim. Həm də bloqqerlərin bu mövzuda yazılarına dəstək olmaq. Azərbaycan adlı ölkənin həbi nizamnaməsi bir kitabda olsa da, hər bir N saylı hərbi hissəsi analoqu olmayan qurumdur. Orduda xidmət edən əsgəri xöşbəxt, ya bədbəxt edən də elə bu nizamnamədən kənar qanunlardır.

Kimdir Spartak?!

Oktyabrın 28-də “Xural” qəzetinin baş redaktoru  Əvəz Zeynallı həbs olundu. Əslində gözlənilən hadisə idi. 3 ay ərzində gedən bir döyüşün, iradələr mübarizəsinin sonu idi bu. Son da demək olmaz. Bir sonun başlanğıcı. Bizlər yox, kölə ağalarının sonu.

Amma necə başladı bu son? Sonuncu rəzilliyi nümayiş etdirməklə. Əvəz Zeynallı Ramiz Mehdiyevlərin, İlham Əliyevlərin qarşısında Qoliaf qarşısında duran David kimi mübarizə aparırdı. Kiçik də olsa sınmadan, bir şəxsiyyət nümunəsi verərək.