Kimdir Spartak?!

Oktyabrın 28-də “Xural” qəzetinin baş redaktoru  Əvəz Zeynallı həbs olundu. Əslində gözlənilən hadisə idi. 3 ay ərzində gedən bir döyüşün, iradələr mübarizəsinin sonu idi bu. Son da demək olmaz. Bir sonun başlanğıcı. Bizlər yox, kölə ağalarının sonu.

Amma necə başladı bu son? Sonuncu rəzilliyi nümayiş etdirməklə. Əvəz Zeynallı Ramiz Mehdiyevlərin, İlham Əliyevlərin qarşısında Qoliaf qarşısında duran David kimi mübarizə aparırdı. Kiçik də olsa sınmadan, bir şəxsiyyət nümunəsi verərək.

Qəddafilə sevişənlər

Qəddafi ölsə də, ölüm səhnələri yayılsa da, ətrafında gedən polemika hələ bitməyib. Bitməməlidir. Qəddafi dünən öldü, amma belə ölümü öz diktatoruna arzulayan neçə-neçə xalq yaşayır. Neçə tiranı parça-parça edilmək aqibəti gözləyir.

Bu da son

Bu da son. Yaxın Şərqin və bütün Ərəb dünyasının ən eksravaqant diktatoru gəbərdi. Qəddafi üçün gəbərdi deyirəm, çünki Allah ona nə öz əcəli vəfat verdi, nə də bir gülləlik ölüm. Səddam kimi məhkəmədə müdafiə haqqı da olmadı.

Çoxları onu sevirdi. Qul itaətilə. Nökərin ağasını sevdiyi kimi, fahişənin ilk sevgilisini xatırladığı kimi. Dərk etmədən, içində gizlənən heyvanı fərq etmədən yüz minlər rok ulduz kimi sitayiş edirdi ona.

Əsrə bərabər Müsavat

7 oktyabrda Müsavat Partiyasının mərkəzi qərargahında Almaniyanın Fridrix Naumann Fondunun təşkilatçılığı ilə keçirilən "Müsavat Partiyası - 100 il azadlıq və istiqlal uğrunda mübarizədə" forumu keçirilib. Azərbaycanın milli məfkurəyə əsaslanan ilk partiyasının yaranmasının düz 100 ili tamam olur. Nə az, nə çox bir əsr. Təkcə qürur duyacağımız yox, müsəlman dünyasına lovğalıq edəcəyimiz bir tarixdir.

Bəxtiyarın cavab məktubu

Bloq yazıma gələn bu cavab məktubunu gec də olsa yayımlamağa qərar verdim. Təvəzökarlıq kimi ictimaiyyətdən gizli saxlasam da düşündüm ki, gənc siyasi məhbusların aksiyadan-aksiyaya yox, hər gün xatırlanmğa haqqı var. Bəxtiyarın Hacıyevin cavab məktubunu oxuyun.

Ya siz olsaydınız?

Kimlərdir onlar? Cabbarlar, Bəxtiyarlar, Turallar, Əhədlər, Rüfətlər, Elnurlar. Sizlərin azad yaşaması, rahat gələcəyi uğrunda özlərini fəda etmiş insanlar. Bugün onlar həbsdədir. Onların hər biri təkdir. Amma yüzlərlə gəncə məxsus iradəni, mübarizliyi, intellekti birləşdirirlər özlərində. Edə biləcəkləri çox şeydən məhrumdurlar. Ya bizlər?

Bizlər onların etmək istədiklərini edirikmi? Hər gün dəstək veririkmi? Yaxud laqeydliyimizə, qorxumuza qapılıb miskin meşşanın həyatını davam etdirirk.

“Azadlıq”dan nə istəyirlər?

Son aylar “Azadlıq” qəzetinin saytının (www.azadliq.info) açılmaması adi hal olub. Səbəbi aydındır. Ölkədə “Azadlıq”a hücum var. Bütün sahələrdə olduğu kimi “Azadlıq”ın təkcə satdığı qəzetə deyil, həm də virtual resursuna hücum davam edir.

Hücum edən kimdir? Birmənalı şəkildə hakimiyyət. Qorxuları nədir? 

Millət hara?

İki həftədir Azərbaycanı Güney yanğısı sarıb. Bu yanğı nəyi sarır, nəyi yandırır, nəyi yaradır mənə hələ də aydın deyil. Bəlkə kimsə doğurdan da bizi sarıyır? Məsələyə nə şair ruhlu qoca kimi, nə də qanı qaynayan cavan kimi yanaşacam. Sırf bir siyasətçi düşüncəsiylə, praqmatist mövqedən yanaşacam.

Urmiya gölü quruyurmuş və Güney Azərbaycan əhli etiraz mitinqlərinə çıxıb. İnsanın texnogen fəaliyyəti artdıqca təbii gölün suyunun azalması adi bir haldır. Ya əkinçilikdən imtina etməlisən, ya da variant tapmalısan.

    Deyim ki, güneylilərin Araz çayından Urmiyaya kanal çəkdirmək planı tam bir avantüradır. Yaxşı ki, İran parlamentində bizimkilərdən fərqli olaraq ağıllı adamlar oturub və bu planı rədd etdilər. Yoxsa şimali Azərbaycanı əsl ekoloji fəlakət gözləyirdi.

Про-вал пропоганды

Это статья перевод. Заранее извиняюсь за ошибки на русском. Мои родители предпочли вырастит меня как полноценного азербайджанца.

Последний месяц в Азербайджанском интернет пространстве наблюдается идеологический вихрь. Ситуация эйфории которому подыграло ура-патриотические чувства,  к многим кажется идеологической борьбой. Но анализируя суть дело выясняется что мы находимся в центре настоящего идеологический катастрофе. Речь идет о без векторным пропаганде, который начался с серией «Письмо к Аделины»  и продолжается вокруг проблемами Южного Азербайджана. 

Уже нельзя молчать к всему этому. Обоих проблем я буду анализировать  в разных статях. Но сейчас о письмах направленных к армянской стороне. Месяц назад начался серия писем к 13 летной Аделине, уроженца Степанакерта (Ханкенди)  которая до этого писала письмо Илхам Алиеву.