Ölülər və qaquliklər

19 apreli 2013-ün yadda qalan günlərindən hesab etmək olar. Eyni gündə bürokratiyanın iki qoca kötüyü yerindən çıxarıldı. 15 il Təhsil Naziri olmuş Misir Mərdanov Mikayıl Cabbarovla, İTV-nin baş direktoru İsmayıl Ömərov  Cəmil Quliyevlə əvəzləndi.

Oğrunun doğruya bağırması

 

Əliyevlər ailəsinin növbəti ofşor qalmaqalı çıxdı. Çıxdı. Amma kimsə təəccüblənmədi. Oğrunun oğru olduğu, Azərbaycanın sərvətlərinin planetin ən kiçik nöqtələrində gizlədildiyi zatən hər kəsə bəlli idi. 

İfşa məsələsinə gəldikdə Əliyevlər ifşa olunmaqdan yoruldu, mətbuat ifşa etməkdən yox. Artıq 2010-cu ildə dünya mediasında çıxan Dubay villaları qalmaqalı faktı qarşısında olduğu kimi şok və qəzəb içində deyillər. Prezident Aparatı səviyyəsində biznes maxinasiyasını təsdiqləyirlər. Qınamaqdan keçib məsələyə təhlil gözü ilə baxaq. 

Təşəkkürlər hakimiyyət

Bəzən elə şeylər olur ki, hakimiyyətə təşəkkür etmədən keçə bilmirsən. Nidaçıların ard-arda həbsləri də bu qəbildəndir. Baxırsan siyasi proses səngiyən yerdə hakimiyyət yenə qaz verdi. Belə köməyə ancaq çox sağol demək qalır.

Molotov şousu axşamı televiziyaya baxıb dedim: “Ale, neynürsüz? Parçalanmaqda olan təşkilata öz əlinizlə can verirsüz”. Bir hakimiyyət ki, gündüz kafelərdə, axşam internetdə sülənən uşaq-muşaqdan inqilabçı, dövlət çevrilişçisi düzəltdi, belə ciddi imici xaricdən gətirilən polittexnoloqla da düzəltmək olmazdı.

Tayfa intellektualizmi

Azərbaycandakı regionçuluqdan, tayfa idarəçiliyindən, yerliçilik heysiyyatından arabir yazıram. Status və bloq şəklində. Hər yazanda da dostlardan kimsə ilə mütləq üz-göz oluram. Hətta infosunda demokrat,  müxalifət yazanın biri başlayır səni söyməyə.

Xocalı bataqlığı

Yenə Xocalı, yenə qaramat, ay brat, ay brat! Xocalı faciəsinin ildönümü hər il eyni cür keçir. Ziyarət, televiziyada ağlaşma, sosial şəbəkələrdə uşaq cəsədlərindən fotolar paylaşan gənc sadomazaxistlər. Dəyişən bir şey yoxdur. Vətənpərvərlik adına xaricdə yuyulan çirkli pulların artan məbləğindən başqa.

Yarımçıq demokratlar

"Daş yuxular" romanına görə zülmətin Əkrəm Əylislinin üzərinə gəlməsini görəndə söz verdim ki, nəyin bahasına olur-olsun yazıçını müdafiə edəcəm. Hətta yazıçı fikirlərindən imtina etsə də, bu hakimiyyətin qarşısında diz çöküb yalvarsa da, əfv diləsə də yenə müdafiə edəcəm. İnsan gec-tez ölür, sınır, amma fikir yaşayır. Şükrlər olsun ki, İctimai televiziyanın efirində gedən debatda yazıçı nə kitabından imtina etdi, nə mövqeyindən. Zülmətin qarşısında Promotey kimi dayandı. Nəinki iqtidarın, onu danan yarımçıq demokratların əvəzinə də dayandı.

Balta or Democracy?

Quduz iti bircə dəfə zəncirdən açıb buraxmaq kifayətdir ki, o sağlam insanları dişləyib quduzluğu bulaşdırsın. Avtoritar rejimlər də belədir. Onlar diş qıcayan it kimi kötəklənmədikcə, əl çəkməzlər. Zərbə güclüdürsə quyruğunu pusub qaçacaq. Ştrasserin siyahısının qəbul edilməməsi, ardınca Tofiq Yaqublu və İlqar Məmmədovun həbsi bənzər nümunədir.

Balta kəsməyən "Daş arzular"

Doğrusu, ziyalı anlayışını öz aləmimdə çoxdan basdırmışdım. Ancaq yazıçı Əkrəm Əylislinin "Daş yuxular" romanı gündəmə gəlincə tunelin sonunda bir işıq gördüm. Azərbaycanlının ziyalı anlayışı çoxlu titulları olan, məclisdə tost deyən, şəkli nazirlərlə qəzetə düşən "yekə adam" obrazıdır. Ziyalının nə yazdığını oxuyar, nə də kitabından xəbəri olar.

İsmayıllıdan sonra nə etməli?

Yanvarın 23-ü İsmayıllı atəşə verildi. Bu yanvar ayına düşən üçüncü, amma ən böyük dirəniş aksiyasıdır. Qudurğanlıqdan qəzəblənən xalq icra başçısının qardaşı oğlunun avtomobilinə, fahişəxanaya çevirdiyi "Çıraq" motelinə, daha sonra  bir neçə lüks avtomobilə od vurdu. Üsyan ürtəsi gün də davam etdir. Tələb qətidir. Rayonda hakimiyyət dəyişməlidir!